W polskim prawie liczy się rodzaj urządzenia. Zakazane jest wyposażenie auta w sprzęt, który informuje o działaniu policyjnego sprzętu pomiarowego albo to działanie zakłóca, a także przewożenie takiego urządzenia w stanie gotowości do użycia. Stąd różnica między klasycznym „antyradarem” a aplikacją typu Yanosik.

Co mówi przepis?

Art. 66 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym zabrania m.in. wyposażania pojazdu w urządzenie informujące o działaniu sprzętu kontrolno-pomiarowego używanego przez organy kontroli ruchu drogowego lub działanie to zakłócające, albo przewożenia w pojeździe takiego urządzenia w stanie wskazującym na gotowość jego użycia.

W praktyce pod ten zapis podchodzą:

• detektory radarów (pasywne „antyradary”) – wykrywają wiązkę / pracę miernika,
• jammery / zakłócacze – aktywnie ingerują w pomiar.

Detektor radaru (klasyczny antyradar)

Urządzenie, które skanuje pasma i ostrzega, gdy „usłyszy” radar służb, jest traktowane jako sprzęt informujący o działaniu urządzeń pomiarowych. Zgodnie z art. 66 ust. 4 jego montaż / przewożenie w gotowości do użycia jest zabronione. Naruszenie bywa kwalifikowane jako wykroczenie (m.in. na podstawie art. 97 Kodeksu wykroczeń) – grzywna, w praktyce także ryzyko zajęcia urządzenia.

Nowoczesne mierniki (w tym lidar, tryby trudniejsze do detekcji) i tak często sprawiają, że klasyczny detektor jest mało skuteczny – a ryzyko prawne zostaje.

Aplikacje GPS / społecznościowe (Yanosik i podobne)

Aplikacje i nawigacje, które ostrzegają o znanych lokalizacjach fotoradarów, odcinkowych pomiarach czy zgłoszeniach użytkowników, działają na bazie map i społeczności – nie wykrywają w czasie rzeczywistym wiązki radaru jak detektor mikrofalowy.

W Polsce są powszechnie używane. W praktyce traktuje się je inaczej niż klasyczny antyradar „słuchający” miernika, choć sam przepis bywa dyskutowany przez prawników. Stałe fotoradary i tak są oznakowane; aplikacja nie zwalnia z obowiązku przestrzegania limitu.

Uwaga za granicą: w Niemczech i niektórych innych krajach ostrzeganie aplikacją o kontrolach też bywa zakazane – przed wyjazdem sprawdź lokalne przepisy.

Co wolno, a czego nie – w skrócie

• Nie wolno: detektora radarów w gotowości do użycia, jammera / zakłócacza.
• W praktyce powszechnie używane: nawigacje i aplikacje z bazą fotoradarów / zgłoszeniami (bez detekcji wiązki radarowej).
• Zawsze wolno i trzeba: jechać zgodnie z limitem – to jedyna pewna „ochrona” przed mandatem.

Czego nie robić?

• nie montuj zakłócaczy „bo sąsiad ma”,
• nie licz na detektor przy lidarze i nowoczesnych fotoradarach,
• nie zasłaniaj / nie modyfikuj tablic – to osobne, poważne naruszenia,
• za granicą wyłącz funkcje ostrzegania, jeśli lokalne prawo tego zabrania.

Podsumowanie

Legalnie nie wolno używać urządzeń, które wykrywają działanie policyjnego sprzętu pomiarowego albo je zakłócają (art. 66 PRD) – dotyczy to klasycznych antyradarów-detektorów i jammerów. Aplikacje oparte na mapach i zgłoszeniach fotoradarów są w Polsce powszechnie stosowane i w praktyce odróżniane od detektorów wiązki. Najskuteczniejsza i w pełni legalna metoda unikania mandatów to jazda zgodna z ograniczeniem prędkości.